Намрын синдром гээч нь тусчаагүй байлтай. 9 сар гараад ухаан орж юм нэхдэг, уйхайлдаг, яардаг, уйлдаг дуулдаг хүмүүс тээр болдог хэвээрээ. Угаасаа ч зарим нэг найз нар намайг наад утгагүй тус, сайн үйлсийн аянаа зогсоо хэмээн хэлж, хүнд үгүй гэж хэлж сур гэсэн. Үнэний ортой. угаасаа би
хүнд үгүй гэж хэлж чаддаггүйгээсээ болж дараа өөрөө зовдог нэгэн.  Энэ ч яахав намрын налгар өдрүүдүргэлжилсээр ., Богд уул маань ч шарлаад эхэлчихэж. Оройд ойр хавьд утаа гарч эхлээстэй, үдэш жиндээстэй, өглөө жавар буугаастай. Ийм нэгэн өдрүүдэд нийгмийн даатгалын шимтгэл гээч
зүйл уур хүргэж, уушиг сагсайлга...

Би уг нь гүрийж гүрийж намрын улиралд амралт гэдэг юмыг эдэлж байгаа юм.  Хэрэндээ их гоё бодсон чинь гэр доторх хүмүүсээс болоод шал мияа байна аа.  Би гэртээ дургүй болжээ нэг мэдсэн чинь.  Урд нь унтчихаад явдаг байсан болохоор мэддэггүй байсан юм уу бүү мэд.  Нэг л түр тар гээд л.  Ядаж байхад жаахан цухал хүрэхээр нурууны хөлс дааварлачих юм.  Бурхан минь бушуухан холдох юмсан 
...

Шувууд цонхон доор жиргээд нэг л сайхан зүйл болох гэж байгааг надад сануулах шиг. Ямар сайхан зүйл болохыг нь би таашгүй. Гэхдээ л сэтгэл санаа нэг л өөдрөг, аливаа зүйлийг хийчихмээр санагдаад л.

Нэг зүйлийг эргэцүүлэн бодоход Дэвшил гэдэг бол миний зүг хөтөлж байгаа, уртаас  урт дугуйрсан шат юм шиг санагдах юм.

Би хараахан уншиж чаддаггүй байв. Үеийн хүүхдүүдээсээ харьцангуй хоцрогдолтой байлаа. Яагаад гэхээр 1-р ангид дөнгөж орсон намайг Улаанбаатар хотруу  ахын хуриманд аав, ээж маань том толгой гарган авч явснаас болоод үсгээ мэдэхгүй уншиж чадахгүй үеийн нөхдөө гүйцэхгүй их л з...

     Нийтээр нь дух, дагз, сэтгэл рүү нь янз бүрийн буугаар буудаж эхэлснээс хойш нилээд байтугай жил өнгөрчээ.  Хойноос ирсэн заавар тушаалаар ардаа буу тулгуулж байгаад бусдыгаа буудсан мэт.  Монгол хүн гэдэг ийм л тавилантай байж тэр үед.
                                                                                                                          
...

Ажилдаа явах зам сайхан шүү. Тэр наана нь оффис харагдаж байна. 
Бага зэргийн жавартай хажуугаараа модтой нарийхан гудмаар алхах би дуртай
Намрын сайхан өглөө эртээ ажил дээрээ очоод кофе ууж байх ч сайхан шүү. 

Ан тийн намар зугаалгаар явах ч бас тасархай шүү
Андуудтайгаа их явдаг байв.
Сайхан намар заримдаа уйтгартай биш жаргалтай байдаг

Тоглож наадах ч бас зүгээр шүү 

Загасчлаагүй бас удсан байна шүү
Уурга шидээд зогсож байх ээ мөн ч сайхан даа

Хааяа патиар татуулах бүүр ч зүгээр 
Тэр тусмаа уулзаагүй удсан нөхөдтэйгээ дуулж караокедэж болно

Омбдоо

...

заримдаа яг л галзуурах шахах юм. гэхдээ ингэж хичнээн ч удаа үглэж хичнээн ч удаа блогтоо оруулсан болдоо тоолохоос залхуурчлаа. гэхдээ л яг л тэр мэдрэмжүүд үргэлж давтагдах юм. уйлмаар магадгүй орилмоор эсвэл зүгээр л согтотлоо уумаар. юуг ч үл анзааран бодолдоо дарагдаж хэвтмээр... нэг тиймэрхүү л өнөөдөр бас л тийм байна. гунигтай ч гэхүү байдгаараа л гэхүү юу гэхээ мэдэхгүй юм.
...

Шал балай юм аа.  Зүгээр байсан хаалганыхаа цоожийг оролдож байгаад эвдэлчихдэг юм байна.   Аптеркны оронд хэрэглээд муруйлгачихсан түлхүүрээ чихээд эргүүлэх гээд будаа болгочихлоо...одоо яалтай билээ.  Хэрэндээ л " түлхүүр тааруулдаг их гар" болох гээд будаа.  За тэгээд урт гартан гээд бодчив доо.  Би ер нь урт гартнуудыг бас гайхаад байдаг юм аа.  Яаж тэгж "хусдаг байна аа гэж".  Англи хэл дээр бүр "Steal this book" гэсэн ном байдаг юм гэнэ лээ.  Урлаг талаас нь бичсэн юм гэсэн.  Дээр нэг автуусанд явж байсан чинь нэг гар юм хусах гээд хоёр удаа надад азаартдагын. Цагдаа байсан бол бариад бу...

     Нэг л мэдэхэд блогоо бичилгүй сарын нүүр үзжээ.  Энэ хугацаанд блог бичих завгүй байсан гэв л худлаа л даа.  Facebook ээр нилээд айлчилсан.  Блогоо бичихгүй удсан чинь шөнө блогын хэдэн андуудаа зүүдэлж хонодог юм байна.  Ер нь зун блогынхонтойгоо тухтай уулзаагүй юм байна лээ.  Энэ зун заримд нь нерв ихтэй байхад заримд нь зугаалгын, амралтын гээд янз бүр байсан байх.  Миний хувьд 6, 7 сард жоохон тиймэрхүү байлаа.  Хөлбөмбөгийн ДАШТ л ганц сэргээш минь байлаашд.  Харин 8 сард харьцангуй тайван өнгөрлөө.  Одоо бол амарч байна.  Энэ амралтаас их юм шийдэгдэнэ биз дээ.  Одоо харин яаж амар...

 Блогч бичээд 3 нас хүрсэнээ өнөөдөр л мэдлээ. Юу юу ч амжуулав даа. Найз нөхдийн ивээлд орж гомдож, гомдоож, түлхэж, түлхүүлж, зүхүүлж, магтуулж, ухаарч, инээж хөөрч, уйлж дуулж, алдаж, онож явсаар 3 жилийг үджээ. Эндээс олсон юмыг цэгнэж үзэх эрх надад байхгүй ээ. 30 нас хүртлээ юу эсийг үзэхэв. Гэхдээ энэ 3 жил надад ихийг ойлгуулсаан. Гэнэн томоогүй, хөөрүү, онгироо, сагсуу насыг минь ирлэж хурцалж өгөв. Тонгорогний ир шиг л хурц байна даа ... гээд явах цаг минь дуусах яагаа ч үгүй байна. Бичих нас урд, мөрөөдлийг биелүүлэх цаг атганд, ололт амжилтанд дулдуйдан алдаа оноогооо нууж явах хуг...

Өнгө гэрэлтэй энэ байшинг
Өөлөх муулах аргагүй
Усан оргилуурт ордны нөмөрт
Удаан жил амьдарчээ
Босгоор нь би гуйлгачин явж орсон,
Босгоор нь тэндээс, гуйлгачин хэвээр гарлаа...

                                                            А.А
Энэ видеог үзэхэд таны компьютерт Flash тоглуулагч суусан байх хэрэгтэй.url=https://www.blogmn.net/uploads/p/Pirat/14357.mp3 wmurl=https://www.blogmn.net/images/mplogo.png width=425 height=355 loop=true play=true downloadable=false fullscreen=false displayNavigation=true displayDigits=true align=center dispPlaylist=none playlistThumbs=false var s1 = new SWFObj...